Kiedy kot podchodzi do miski, najpierw kieruje się węchem, a dopiero później smakiem. Zapach jest jednym z kluczowych czynników wpływających na wybór pożywienia przez koty.Badania pokazują, że zapach może wpływać nie tylko na wybór między różnymi produktami, lecz także na samą motywację kota do jedzenia. Dla producentów karmy dla zwierząt oznacza to, że zachowanie właściwości sensorycznych karmy jest istotnym elementem jej jakości.
Już w 2001 roku badacze z Institute for Animal Breeding, Nutrition and Laboratory Animal Science w Budapeszcie analizowali czynniki wpływające na preferencje pokarmowe kotów (Hullár i in., 2001).
Wniosek był jednoznaczny: zwierzęta kierowały się przede wszystkim zapachem. Jeśli jedna z karm pachniała wyraźnie bardziej zachęcająco niż druga, kot wybierał właśnie ją – nawet bez spróbowania alternatywy. Dopiero gdy różnice w aromacie były niewielkie, większego znaczenia nabierał również smak.
Innymi słowy, zapach nie jest cechą drugorzędną. Może bezpośrednio wpływać na to, czy karma zainteresuje kota jeszcze przed pierwszym kęsem.
W 2024 roku w czasopiśmie Journal of Agricultural and Food Chemistry opublikowano badanie (Wei i in., 2024), w którym naukowcy przeanalizowali 50 lotnych związków zapachowych w czterech próbkach karmy zawierających różne warianty atraktantu (ang. attractant) i zestawili wyniki z oceną smakowitości (ang. palatability), czyli atrakcyjności produktu dla zwierzęcia. Analiza wykazała różnice w profilach zapachowych karm oraz zróżnicowany wpływ poszczególnych związków aromatycznych na ich smakowitość.
Z punktu widzenia produkcji wniosek jest praktyczny: receptura i technologia kształtują aromat karmy, natomiast zadaniem opakowania jest pomóc zachować go aż do momentu podania produktu.
Warto zwrócić uwagę na jeszcze jeden aspekt. Badanie materiałów opakowaniowych do żywności opublikowane w 2020 roku (Vera, Canellas i Nerín, 2020) wykazało, że same materiały – m.in. polipropylen, polietylen, papier i tektura wielowarstwowa – mogą zawierać lotne związki o własnym, charakterystycznym zapachu. Za pomocą metody GC-O-MS naukowcy zidentyfikowali 46 takich związków w siedmiu komercyjnych próbkach materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością. Jednocześnie żadna z oznaczonych wartości migracji nie przekroczyła ustalonych specyficznych limitów migracji (SML) ani wartości zalecanych. Oznacza to, że wykryte substancje lotne mieściły się w granicach obowiązujących europejskich wymagań dotyczących bezpieczeństwa materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością.
W praktyce oznacza to, że przy doborze materiału opakowaniowego liczą się nie tylko właściwości barierowe i projekt opakowania, lecz także dopasowanie struktury materiałowej do konkretnej receptury. Niewłaściwie dobrane opakowanie może wpłynąć na cechy sensoryczne produktu i osłabić efekt pracy włożonej w opracowanie receptury.
Z punktu widzenia producenta karmy ważne jest, aby opakowanie przez cały okres trwałości produktu spełniało swoją podstawową funkcję: chroniło karmę przed czynnikami zewnętrznymi oraz pomagało zachować jej jakość i właściwości sensoryczne.
Nie istnieje jedno uniwersalne opakowanie odpowiednie dla wszystkich rodzajów karmy. Strukturę materiałową i format dobiera się w zależności od rodzaju produktu, wymaganych właściwości barierowych oraz procesu technologicznego.
|
Rodzaj karmy |
Format |
Masa netto |
Kluczowe wymagania |
|
Sucha |
Doypack®, torba z płaskim dnem, Stabilo, Doypack® z zamkiem błyskawicznym |
200 g – 5 kg |
Ochrona przed wilgocią i tlenem, możliwość ponownego zamknięcia |
|
Mokra |
Saszetka retortowa, Doypack®, saszetka z wylewką |
90 g – 1200 g |
Odporność na sterylizację, wysokie właściwości barierowe |
Jakość opakowań zależy nie tylko od doboru polimerów czy konstrukcji struktury wielowarstwowej. Równie istotne są kontrola procesu produkcyjnego oraz zgodność z międzynarodowymi standardami.
Gualapack Ukraine posiada certyfikaty BRCGS Packaging Materials Issue 7 oraz ISO 9001:2015. Standard BRCGS Packaging Materials obejmuje m.in. wymagania dotyczące bezpieczeństwa materiałów opakowaniowych, zgodności z przepisami prawa oraz zarządzania ryzykiem w procesie produkcji. Norma ISO 9001 określa wymagania dotyczące systemu zarządzania jakością.
Dla producentów karmy dla zwierząt oznacza to możliwość współpracy z dostawcą opakowań, który działa w oparciu o kontrolowane procesy oraz systemy zarządzania jakością i bezpieczeństwem.
Czy kot naprawdę wybiera karmę po zapachu?
Tak. Badanie z 2001 roku wykazało, że gdy jedna karma pachniała wyraźnie bardziej zachęcająco od drugiej, kot wybierał właśnie ją, nawet bez próbowania alternatywy. Smak nabierał większego znaczenia dopiero wtedy, gdy różnice w aromacie były niewielkie.
Jakie opakowanie sprawdzi się w przypadku karmy mokrej?
Najlepiej sprawdzają się rozwiązania przystosowane do procesu retortowania, np. saszetki retortowe odporne na sterylizację w wysokiej temperaturze. Standardowa saszetka, która nie została zaprojektowana do takiego procesu, może nie zapewniać wymaganej odporności.
Czym opakowanie do karmy suchej różni się od opakowania do karmy mokrej?
Przede wszystkim wymaganiami wynikającymi z procesu technologicznego. Karma sucha nie jest poddawana sterylizacji, dlatego kluczowe znaczenie mają ochrona przed wilgocią i możliwość ponownego zamknięcia opakowania. Karma mokra jest natomiast poddawana retortowaniu (sterylizacji w autoklawie), dlatego struktura opakowania musi być odporna na wysoką temperaturę i ciśnienie.
Aromat karmy kształtują receptura i technologia produkcji. Rolą opakowania jest pomóc zachować go aż do momentu podania produktu. Gualapack Ukraine opracowuje opakowania do suchej i mokrej karmy dla kotów, dobierając format i strukturę do wymagań konkretnego produktu. Zapraszamy do kontaktu!